جانیسا لانت

ژوئن 2017 

تمامی کسب و کارهای امروز برای دستیابی به ارزشمندترین منبع، یعنی توجه، مجبور به رقابتی مستمر هستند. شما در این مسیر باید با شبکه های جهانی خبر که 24 ساعته و هفت روز هفته مشغول به کار هستند، کیم کارداشیان، آخرین مشکلات یا تخلفات اینترنت و خوراکهای خبری متکی بر درآمد تبلیغاتی رقابت کنید. اگر مایلید که موفق شوید، باید درباره این دورنمای رقابتی جدید و عجیب که در آن تصویر بره ای که یوگا می رود با ویدیو زنده از رقابتهای انتخاباتی رقابت می کند، صادق باشید.
ده سال پیش افزایش ترافیک سایت و هدایت قاعده بازی ساده بود. کافی بود محتوای بیشتری منتشر کنید. امروز معادله به این سادگی نیست. ترافیک بالا و هدایت قواعد بازی در نهایت نماینده چه چیزی است؟ توجه و چه چیزی کمیاب تر، نادرتر و ارزشمندتر از توجه؟
هربرت سیمون تقریبا اولین کسی بود که اقتصاد توجه را هدف گرفت. او در سال 1969 چنین نوشت :

هنگامی که درباره دنیای غنی از اطلاعات سخن می گوییم، می توان در مقام مقایسه انتظار داشت که غنای اطلاعات به معنای کمبود چیز دیگری باشد. کمبود آنچه این اطلاعات از آن را مصرف می کند. اطلاعات توجه دریافت کنندگان آن را مصرف می کند. غنای اطلاعات باعث فقر توجه می شود و اختصاص اثربخش توجه به چیزی که می خواهیم، آن هم در میان انبوه منابع اطلاعاتی ، به یک ضرورت تبدیل می شود .

جهت دسترسی به متن کامل هشت راهبرد برای بقا در اقتصاد توجه بر روی دکمه زیر کلیک نمایید.